خداحاظ پاهای من

خدا حافظ پیاده روی های طولانی و دلنشین

خداحافظ ایستادن، راه رفتن، دویدن

خدا حافظ پاهای پرتوان من

چند روز قبل دکتر گفت مهره سرطانی کمرم کار خودش رو کرده و نخاعم آسیب دیده و پریشب اولین ویلچر سواری رو تجربه کردم.

جالب اینکه فعلا با قضیه خیلی راحت کنار اومدم . با خودم گفتم فرصتی پیش اومده تا دفتر جدیدی توزندگیم باز بشه و باید راضی باشم به رضایش و راضی شدم به رضایش.

خیلی ها هستن که تو زندگی هرگز تجربه راه رفتن نداشتن و عمری ویلچر نشین بودن از خدا ممنونم که اینهمه سال سعادت روی پاهام بودن رو بهم داده بود و خوشحالم برای همه اون پیاده روی های طولانی که رفتم و از نعمت قشنگ راه رفتن نهایت استفاده رو کردم.

به هر حال وقتی عمری میگی من قوی هستم و زندگی رو دوست دارم چنین مواقعی میتونی نشون بدی شعار بوده یا حقیقت

من همچنان قوی هستم و عاشق زندگی

فریده دونه: آخیش چقدر هم دلم تنگ شده بود برا اینجا نوشتن