نگران

همه ازم میخوان قوی باشم و با روحیه ی بالایی در مقابل بیماری ام بایستم. خودمم دوست دارم قوی باشم و مدام پیش خودم تکرار می کنم من از پسش بر خواهم اومد. من به زندگی سلامی دوباره خواهم داد. من باعبور از این بیماری تولدی دوباره خواهم داشت. بعد میرم تو نت می گردم و به جمله ی بیمار سرطان مدولاری تیروئید به ندرت زنده می ماند بر می خورم و یهو انگار که از اون بالا بالا ها زیر پایم خالی میشه و خودم رو پهن زمین می بینم. نه اینکه از مرگ بترسم و یا غصه ی زود رفتنم را بخورم نه . حقیقتش تنها نگرانی ام بحران اقتصادی هست که برای خانواده ممکنه به بار بیارم و آخرش هم هیچی به هیچی.

از خدا میخوام فقط خانواده ام رو زیاد با مشکل مادی مواجه نکنه که بعد من سالها چوب بیماری منو نخورند و اگه قرار بر رفتن هست که بی هیچ هزینه و مشکلی برای عزیزانم منو ببرد و اگه بنا به ماندن است همه مادیات فدای سر خودم و خانواده ام کمک بکنه زنده بمونم و کنارشون باشم که بتونیم با هم همه ضرر ها رو جبران بکنیم اگر هم نکردیم حداقل همدیگه رو داشته باشیم فعلا.

فریده دونه: ظاهرا امروز روحیه ام خرابه باید سعی کنم یه جوری سوختگیری بکنم

فریده دونه: قرار بود فقط در جستجوی شادی ها باشم ولی خب سبد زندگی همیشه در هم عرضه میشه